Studenten, tram en forum. Zijn dit onderwerpen die in de combinatie tot inspiratie leiden? Met de verkiezingen in aantocht wordt deze combinatie actueel. Hopen dat er mensen komen die beter zijn in het leggen van verbanden dan het plakken van pleisters. Dan heb ik het over studentenhuisvesting en 22 jaar geschuif met studenten. Want zolang ik ondernemer ben in Groningen is er het probleem van studentenhuisvesting.

Tijdens mijn studie bedrijfseconomie aan de RuG werd ik overspoeld met macro-economische modellen, waaronder diverse conjunctuurgolven, waarvan de zgn. juglar “dé conjunctuur” aangaf met golven van zo’n 5 tot 10 jaar en de zgn. Kondratieff de lange termijn groei (met versnellingen en vertragingen in golven van zo’n 60 jaar) van de welvaart. De trend van de Kondratieff vormt aldus de lange termijn trap naar boven en de juglar slingert hier als een sinusoïde omheen.

Vrouwen en het glazen plafond, er is veel over te doen. Het vaststellen van quota voor de aanname van vrouwen op hogere functies staat ook in 2010 in de landelijke politiek ter discussie, Binnen grote maatschappelijke instellingen en ondernemingen woedt de discussie of dit anno 2010 nog nodig is. De meningen zijn verdeeld.

Het Noordelijk bedrijfsleven staat  – al jaren – gunstig bekend om haar wil en bereid tot samenwerking. In geen enkele andere regio in Nederland is die openheid zo groot en zijn de ondernemers zo welwillend om vreemden in hun keuken te laten kijken. Hetzelfde geldt overigens voor de kennisinstellingen en overheden. In allerlei platforms, netwerken, overlegstucturen en andere gremia wordt samenwerking gezocht én gevonden. Nee, echt, we mogen onszelf best wel eens een schouderklopje geven.

Ik zit te broeden op een pakkende eerste zin van mijn eerste blog en u begrijpt: het wil niet lukken. Totdat mijn oog valt op een quote op de ondernemersscheurkalender naast mij op het bureau: “Elke droom heeft het recht werkelijkheid te worden” en denk:”dit zou bedacht kunnen zijn door de oprichter van LinkedIn ”. Ik kan me zo voorstellen dat deze meneer (of mevrouw) vast een droom had toen hij dit wereldwijde zakelijke netwerk in zijn brein ontstond. En als hij het niet had dan heb ik er nog wel een paar:

Vakbonden zijn ervoor om vasthoudend te zijn in hun standpunten. Zo ook de Abva Kabo. Trots meldt men dat “dankzij de bond” postbodes niets hoeven in te leveren. “De CAO onderhandelingen bevatten geen enkele verslechtering” zo lees ik op hun website. Ferme taal, stoere jongens en meisjes die tegen een machtig en groot bedrijf kunnen volharden in hun standpunt en ook nog eens overwinnen. 0,7% salarisverhoging hebben ze zelfs weten te bereiken. Dat zijn mooie berichten voor Abva Kabo. Hulde!

Ik mag mij sinds kort ondernemer noemen. Op 1 september van het vorig jaar heb ik de zekerheid van een vast dienstverband, ik was werkzaam bij één van de overgebleven grote vier accountantskantoren, opgegeven. Samen met een geestverwant en twee investeerders ben ik in de vorm van een BV een adviesbureau gestart dat zich richt op het grensvlak organisatie, informatietechnologie en financiën. Omdat één ‘BV’ een beetje karig is, heb ik direct een zogenaamde management BV opgericht, wel zo veilig.

Regelmatig zie je het opduiken. In directiekamers, raadzalen en wethouderskantoren. Soms sluipt het langzaam een project binnen, soms is het de kurk waar een plan op drijft: subsidiegeilheid. Een subsidie is een bijdrage (al dan niet structureel) aan een activiteit of project waarvan het economisch belang niet direct voor de hand ligt. Neem bijvoorbeeld het verbeteren van een dorpsstraat. Door zo'n verbetering voelen mensen zich prettiger en veiliger in hun eigen dorp. Dat is mooi en belangrijk, maar er is geen marktpartij die deze verbetering wil betalen. En daar komen de subsidiepotjes om de hoek.

Voor  velen begint januari  met een goed voornemen om dit jaar effectiever, efficiënter, resultaat gerichter te werk te gaan. Een streven naar balans in werk en privé te vinden.

In de aanloop naar de VN-klimaattop in Kopenhagen organiseerde de Club van Rome in Amsterdam zijn wereldwijde jaarvergadering. Niet zonder reden op een maandag. Dan zijn er namelijk geen vergaderingen in de Tweede Kamer, zodat onze volksvertegenwoordigers zich mét gezaghebbende geleerden en autoriteiten uit de gehele wereld in oplossingen voor het klimaatprobleem konden verdiepen.