Uit de vandaag gepresenteerde COEN cijfers, dat is de uitkomst van de bevraging van onze eigen ondernemers in Noord Nederland over hoe het gaat in hun bedrijf en wat ze verwachten, blijkt dat de ondernemers die positief aankijken tegen de omzet en de groei daarvan in de toekomst weer in de meerderheid zijn. Dat is een opvallende trendbreuk, want dat was al heel lang niet meer het geval. 

De plannen voor ondergrondse CO2-opslag houden Noord-Nederland in z’n greep. Hopelijk komt het ervan. “De regio moet deze kans niet laten lopen.” 

Mijn allereerste klant liet ik lopen. Niet dat er geen klik was. Integendeel, we konden het prima vinden maar iets zei mij dat tekst geen geschikt communicatiemiddel was in deze situatie. Daarom adviseerde ik deze klant een andere communicatiestrategie. Hij nam mijn advies dankbaar aan en wij vervolgden elk met een lach op het gezicht onze eigen weg. 

Wij leven in een mediacratie. Volgens Wikipedia betekent dit dat de macht ligt bij diegene die de publieke opinie weet te beïnvloeden via de media. Dit doet zich het meest gelden in tijden van verkiezingen: campagnetijd. 

Het Prins Claus Conservatorium van de Hanzehogeschool Groningen kreeg recent een Bijzondere Kwaliteitskenmerk. Een uitzonderlijk certificaat dat alleen wordt gegeven aan opleidingen die uitblinken. Ons conservatorium kreeg dit kenmerk omdat men zich aantoonbaar onderscheidt van andere conservatoria in Europa. Van de 21 te beoordelen aspecten scoorde het Prins Claus Conservatorium er maar liefst 20 ‘goed’; een uitzonderlijk hoge score.

Duurzaamheid is in. Zoals grijs tot het nieuwe zwart is verklaard, zo vervangt duurzaamheid de focus van kwaliteitsmanagement van de jaren tachtig en mondialisering en schaalvergroting van de jaren negentig. Je kunt geen krant openslaan of TV aanzetten, of items rond groene energie, groene innovaties en groene economie spatten je tegemoet. En terecht.

Als manager communicatie van de Kamer van Koophandel Noord-Nederland ben ik dagelijks aan het netwerken en communiceren. De ene keer heb ik contact met een ondernemer uit Noord-Nederland die graag wil weten of de Kamer hem/haar kan adviseren. De volgende dag gaat het om een journalist die graag informatie wil over het aantal starters in het afgelopen kwartaal of die iets vraagt over de gevolgen van de crisis voor bepaalde branches. Uiteenlopende vragen maar ze hebben beide wel dezelfde achtergrond. Beide vragenstellers zien de Kamer van Koophandel als kennisinstituut en betrouwbarte bron. Eigenlijkis de Kamer van Koophandel één groot noordelijk netwerk. Dagelijks leggen en onderhouden medewerkers van de kamer contacten die de noordelijke ondernemer verder helpen met ondernemen. Dat netwerk is uiteraard niet alleen bedoeld voor de medewerkers van de KvK zelf, het is de bedoeling dat ondernemers, stakeholders en media profiteren van de kennis die de Kamer van Koophandel in huis heeft. 

Negen juni nadert. Nog even en we moeten kiezen. Ooit voelde de stemgang niet als moetje, maar als groot democratisch voorrecht. Eén man, eén stem op die ene jou passende partij. Waarna alle politiek gepeins achter een mottig gordijntje samenkwam in je eigen rode stip. Wat een sensatie, zoveel sturend vermogen. En ook al landde die stem vervolgens steevast in de poldermist van ons polderieke coalitiestelsel, de motivatie kon er niet onder lijden.  

Een goede vriendin van me wou altijd al parachutespringen. Op eerste pinksterdag was het zover en kreeg zij voor haar vijftigste verjaardag een tandem parachutesprong cadeau. Met een lach op haar gezicht, klom zij het sportvliegtuig in om haar wens te vervullen. Alle vrienden bewonderden haar om haar onbevangenheid. Naast voorspelbare grappen zoals: “Heb je wel een testament?” citeerde iemand de Sioux indianen: ‘Today is a good day to die’. 

Stoere plannen
In twee vorige afleveringen heb ik al uiteengezet dat Eelde overeind gehouden wordt door jarenlange subsidies, nog nooit winst heeft gemaakt en jammer genoeg een zwak achterland heeft. Desondanks heeft men grootse plannen en omdat overheidsgeld niets kost is men overmoedig. Veertig miljoen aan investeringen in landingsbaan, vertrekhal en opstelplatform, forse leningen van de bank en dertien nieuwe bestemmingen in de planning. Trekt Eelde niet een te grote broek aan? En wat zijn de risico’s? Daarover hoor je tot nu toe weinig.