Jeroen Maas

Het wordt tijd dat wij met z'n allen onze blik weer wat verder in de toekomst richten. De afgelopen tijd heeft het overwinnen van de crisis de boventoon gevoerd in iedere discussie. De verkiezingen hebben dit alleen maar verscherpt: de dames en heren politici buitelen over elkaar heen met voorgenomen maatregelen die de crisis te lijf moeten gaan en onze kleine landje weer sterker moeten maken. Allemaal belangrijk natuurlijk, maar toch.

Duurzaamheid is in. Zoals grijs tot het nieuwe zwart is verklaard, zo vervangt duurzaamheid de focus van kwaliteitsmanagement van de jaren tachtig en mondialisering en schaalvergroting van de jaren negentig. Je kunt geen krant openslaan of TV aanzetten, of items rond groene energie, groene innovaties en groene economie spatten je tegemoet. En terecht.

“De crisis biedt ook kansen”, kopte de Volkskrant een aantal maanden terug. In het artikel dat volgde, somde de auteur een aantal voorbeelden op van beroepsgroepen dat garen spon bij het huidige economische tij, zoals de schoenmakers, de accountmanagers en de herstelbedrijven. En, o ironie, uiteraard ook de echtscheidingsadvocaten.

Re-integratie is al jaren een veel besproken onderwerp binnen het publieke debat. Sceptici beroepen zich in deze discussies op debacles zoals die van vier miljoen in Oost-Groningen en het feit dat in veel gevallen werkzoekenden ook op eigen kracht een baan vinden. Voorstanders benadrukken de maatschappelijke functie die het vervult en het feit dat re-integratie de kloof tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt overbrugt. Beide partijen vallen terug op onderzoeken, waar het rendement van reïntegratietrajecten soms gunstig, en soms ongunstig uitvalt.

Het Noordelijk bedrijfsleven staat  – al jaren – gunstig bekend om haar wil en bereid tot samenwerking. In geen enkele andere regio in Nederland is die openheid zo groot en zijn de ondernemers zo welwillend om vreemden in hun keuken te laten kijken. Hetzelfde geldt overigens voor de kennisinstellingen en overheden. In allerlei platforms, netwerken, overlegstucturen en andere gremia wordt samenwerking gezocht én gevonden. Nee, echt, we mogen onszelf best wel eens een schouderklopje geven.