Tijdens een internationaal congres in Maarssen over hoarding, (= excessief verzamelen van voorwerpen en/of dieren totdat je er in omkomt…) bleek afgelopen woensdag eens dat er nog veel te winnen is op het vlak van onderling samenwerken tussen overheid, gezondheidszorg en ondernemers.

De GGD en GGZ in Amsterdam deden een half jaar een onderzoek naar de begeleiding van hoarders (Mensen die excessief verzamelen) en hun onderliggende problemen.

• 20 % van deze groep heeft een geestelijke ziekte, zoals schizofrenie of OCD.
• 50 % van deze groep lijdt aan een normale depressie. 

En bij de overige zijn er andere oorzaken aan te wijzen, zoals hersenbeschadiging of genetische aanleg of een psychologisch trauma. Hoarding komt voor in alle lagen van de bevolking en heeft niets met iemands IQ of EQ te maken. 

Heel bijzonder was de uitkomst, dat al deze hoarders, in het dagelijks leven vaak normale werknemers zijn, op hun werk georganiseerd zijn, maar allen aangeven dat de problemen rond het verzamelen van spullen al tussen hun 5de en 14 de levensjaar zijn begonnen.

In Nederland is de verwachting dat 1 op de 200 mensen een hoarder is. Vaak wordt het probleem niet eerder zichtbaar dan dat er overlast ontstaat. Heel soms op de werkplek, nog vaker in de privésfeer. 

Hoarders verzamelen hun zaken in die mate, dat er een sociaal isolement ontstaat, het geeft ze reden zich te verschuilen. We kennen allemaal de verhalen van de zonderlinge man met een huis vol boeken,ontruimd wegens brandgevaar of de vrouw met 30 katten,ontruimd wegens stankoverlast,enz. 

Opvallend was dat de reguliere gezondheidszorg,woningcorporaties, politie of brandweer  niet op de hoogte zijn van het beroep van professional organizers en de rol die zij kunnen vervullen in de praktische  begeleiding van hoarders.

Als het tenminste nog hiertoe komt. Meestal komt de hulp pas goed op gang doordat er geplenterd moet worden. (= ontruiming van een woning , genoemd naar wethouder Plenter uit Amsterdam die dit propageerde.)

Zijn we er eerder bij, gewaarschuwd door buren of familie dan worden deze mensen begeleid in het psychologische proces en wordt ook de praktische begeleiding van het organiseren van een huishouding en het praktisch opruimen van alle vaak overbodige spullen nu vaak door dure gedragstherapeuten en gelimiteerde thuishulp uitgevoerd, die hier niet voor zijn opgeleid. 

Dit laatste, het opruimen en ordenen, is bij uitstek een zaak voor professional organizers. Zij kunnen de kortdurende praktische interventie plegen die nodig is om een geordende en opgeruimde woning te krijgen. Opruimen is daarbij een bijzonder proces, die door professionals die hierin gespecialiseerd zijn, zou moeten worden gedaan.

Dan kan de gezondheidszorg zich bezig houden met de psychologische begeleiding. 

Professional Organizers zijn er voor opgeleid, weten cliënten uitermate succesvol te begeleiden naar het loslaten van hun spullen op een menswaardige manier, die daarna ook beklijft. Het organiseren van het huishouden en het aanleren van manieren om de verzameldwang te bedwingen voorkomt overlast en uitzetting. Want uitzetten en rigoreuze oplossingen leiden binnen korte tijd weer tot hetzelfde gedrag. In Engeland worden hier op kleine schaal al hele goede resultaten mee geboekt. 

Dus GGD en GGZ, brandweer , politie en gezondheidszorg…samen werken levert meer rendement en voorkomt de dure en emotionele uitzettingen en lange psychologische processen die stagneren doordat er in de praktische situatie niets verandert.

Deel dit Artikel

• 
• 
• 

Over de Auteur