Het wordt tijd dat wij met z'n allen onze blik weer wat verder in de toekomst richten. De afgelopen tijd heeft het overwinnen van de crisis de boventoon gevoerd in iedere discussie. De verkiezingen hebben dit alleen maar verscherpt: de dames en heren politici buitelen over elkaar heen met voorgenomen maatregelen die de crisis te lijf moeten gaan en onze kleine landje weer sterker moeten maken. Allemaal belangrijk natuurlijk, maar toch.

Want wat zien we als we iets verder kijken? Wat was ook alweer het geval als we keken naar onze arbeidsmarkt, maar wat we totaal vergeten zijn doordat de economie stagneerde? Oh ja: we stevenen kaarsrecht af op een economie waarin arbeid zich kenmerkt door een structurele krapte! Door de toenemende vergrijzing (nog een paar jaar en dan zijn écht alle babyboomers van de arbeidsmarkt verdwenen), ontgroening (het geboortecijfer in Nederland loopt al jaren terug, nu rond   10,4) én de ontvolking (vraag maar eens rond in Oost-Groningen welke problemen daar met de dag zichtbaarder worden), zullen werkgevers het steeds moeilijker krijgen om hun vacatures in te vullen. In sommige sectoren is dat nu al zichtbaar, anderen zullen volgen. Tel daar de 'mismatch' tussen beschikbare banen en de beschikbare arbeidskrachten nog eens bij op en dan wordt het heel duidelijk dat het probleem levensgroot wordt.

Om te voorkomen dat de kloof tussen vraag en aanbod onoverbrugbaar wordt, zal de arbeidsmarkt zich fors moeten aanpassen aan de nieuwe tijd. De overheid zal lastige (en soms harde) keuzes moeten maken rond thema's als ontslagwetgeving en duur van de uitkeringen. Werkgevers zullen veel flexibeler moeten omgaan met onderwerpen als flexwerken en werken in deeltijd. Ook zullen zij nog veel meer dan nu het geval is, moeten investeren in het Binden & Boeien van medewerkers. Tot slot de medewerkers: zij zullen steeds meer worden aangesproken op hun kennis- en opleidingsniveau. Zij zullen, nog veel meer dan nu, vaker moeten bij- en herscholen om aantrekkelijk te blijven op de arbeidsmarkt.

Op de arbeidsmarkt wordt het dus 'alle hens aan dek'. Iedereen telt mee, iedereen is belangrijk voor het op gang houden van de economische motor. Daar hoort een Leven Lang Leren bij. Om-, her- en bijscholing worden steeds belangrijkere instrumenten om de arbeidsmarkt flexibel en dynamisch te houden. De Hanzehogeschool Groningen kan en wil hier een leidende rol in vervullen. Zij maakt zich op voor vergaande flexibilisering van het onderwijs, zodat vragen vanuit de markt rond scholing nog sneller en beter worden beantwoord. De komende jaren staan wat ons betreft grotendeels in het teken van Leven Lang Leren. Er zijn nog heel wat stappen te gaan, maar de Hanzehogeschool zal er zeker klaar voor zijn zodra de nieuwe werkelijkheid op de arbeidsmarkt zich in haar volle omvang toont.

Deel dit Artikel

• 
• 
• 

Over de Auteur