Nieuwe concepten bedenken gaat bij mij voortdurend gepaard met het bedenken van nieuwe woorden. Daar heb ik ervaring in opgebouwd en dan krijg je een goed oog voor nieuwe woorden. Zo las ik, alweer enige tijd geleden in de GIC, de woordencombinatie Nieuw Links Liberaal in relatie tot het nieuw te formeren Groningse kabinet. Mijn eerste reactie was –het gaat hier om microseconden– dit bestaat gewoon niet.

Links Liberaal vind ik al een tegenstelling op zich. Daarbij wil ik wel toegeven dat ik liberaal doorgaans niet associeer met partijen die maar één hersenhelft gebruiken in hun argumentatie. En dan “nieuw” in relatie met een “nieuw” college van B en W! Ik denk aan cola zonder prik.

Voor bevestiging van mijn “nieuw woord”-constatering zit ik milliseconden later op Google en tik in de zoekbalk “Nieuw Links Liberaal” tussen aanhaaltekens. En in een fractie van een seconde –Google doet er wat langer over– krijg ik:

Resultaten 1 – 3 van 3 voor "Nieuw Links Liberaal". (0,12 seconden) 

Hiervan is één resultaat uit België met een komma achter nieuw dus niet onderdeel uitmakend van de woordencombinatie Nieuw Links Liberaal. Feitelijk bestaat de combinatie Nieuw Links Liberaal inderdaad niet. Dus is er niets nieuws onder de zon en helaas geen column over de politiek (dit keer).

Waar ik het wel over wil hebben, zijn de valse advertentieverkopers die, tegenwoordig weer vaak in het nieuws zijn. En ik kan u vertellen dat ook als ze niet in het nieuws zijn, ze er altijd wel zijn!

Vaak in de vorm van een gratis aanbieding die resulteert in een financiële aderlating als je er op ingaat of met een offerte vermomd als factuur.

Waar ik me nu echt aan erger zijn die zogenaamde gratis vouchers van Google met 50 euro waardebon voor adverteren op hun zoekmachine. 50 euro voor wat overigens, wie bepaalt die waarde? Ik kan ook geen blad meer ontvangen of ze vallen er uit. Ik hoor dat ze tegenwoordig al bij de Donald Duck, de Bobo en de Tina inzitten. Dat is leuk voor Ben Woldring maar ondertussen krijg ik gewoon visioenen van regenwouden die naar de knoppen gaan door Google.

Met die vouchers moeten ze gewoon kappen. Niet alleen vanwege het milieu maar omdat ze misleidend zijn. U krijgt namelijk geen gratis tegoed zonder eerst een bedrag aan Google over te maken. En dit soort praktijken is kenmerkend voor valse advertentieverkopers. Ik maak graag gebruik van de Google zoekmachine maar als het gaat om die vouchers moet ik toch kwijt dat ik schijt van Google. En voordat er hieronder reacties komen dat ik van de pot gerukt ben. Ik weet dat ik alleen sta:

Geen resultaten gevonden voor "ik schijt van Google".

Wel ben ik in het bezit van ontlastende bewijsmaterialen namelijk dat je geen vel kunt omslaan of je komt wel weer zo’n misleidende voucher tegen. Welke ondernemer kan uit eigen ervaring meer vertellen over valse advertentieverkoop praktijken?

 

Deel dit Artikel

• 
• 
• 

Over de Auteur

2 Reacties voor Ik schijt van Google