€ 29 miljard, dat is wat we dit jaar met z’n allen moeten bezuinigen. Waarop? De Zorg, het onderwijs, het minimumloon, WW-uitkeringen en dienstverlening op het stadhuis. Kortom, we gaan bezuinigen op alles waar we eigenlijk niet zonder kunnen. 

Wat ik mis, is hulp van degenen die zo vaak de bijl van de bezuinigingsbeul weten te ontlopen. Zij die wel hun beurzen met ons geld weten te vullen maar er bar weinig voor teruggeven. De mensen aan de top van overheidsinstanties, zorginstellingen en grote ondernemingen. Aan hun topsalarissen wordt niet getoornd. Vorig jaar heeft onze toenmalige minister van Financiën zelfs de banken uit de brand geholpen met een flinke schep geld uit onze staatskas.  

Ondertussen brengen de banken doodleuk hogere administratiekosten in rekening voor een dienstverlening die alleen maar beroerder wordt. De bonussen moeten ergens van betaald worden. Ook de flink door ons gespekte verzekeringsmaatschappijen blijven buiten schot. Zij blijven in hun TV-spotjes iedereen een paradijselijk pensioen in het vooruitzicht stellen. Bedrieglijker kan het niet. Aan de reclamespot eind jaren tachtig voor vermogensverzekeringen wist je tenminste dat die verzekeringen voor grootverdieners waren bedoeld. ‘Dan verkoop je toch gewoon de boot?’ was de leus. 

Over boten gesproken, De Groene Draeck gaat ons dit jaar weer zo’n € 150.000 aan onderhoud kosten. En het onderhoud van dit plezierjachtje is maar een van de extravagante kostenposten van het Koninklijk Huis. Ook daar wordt dus niet bezuinigd. Het is me duidelijk, de duivel schijt altijd op de grootste hoop.

Deel dit Artikel

• 
• 
• 

Over de Auteur