Het was in de zomer van 1987. Ik was op bezoek bij m’n opa op het Kanaaleiland Guernsey en we raakten aan de praat over zijn jonge jaren. Zo vertelde hij hoe hij in 1940 in Engeland bloembollen aan het verkopen was toen de oorlog uitbrak. Terugkeer naar zijn vrouw en kinderen in bezet Nederland was er niet bij. Hij meldde zich bij het Britse leger en werd uitgezonden naar Australië. Toen hij een jaar na de oorlog eindigde eindelijk bij zijn gezin thuiskwam, pakte opa zijn oude baan op om geld te verdienen. Makkelijker gezegd dan gedaan. De economie lag op d’r kont en het viel niet mee de relatie met klanten weer op te bouwen. Opa moest flink aan de bak om een boterham te verdienen.

“Het was niet makkelijk jong, maar ik mag niet klagen”, hoor ik hem nog zeggen. Nu slik ik de brok in m’n keel weg en m’n gedachten gaan naar de economische crisis van nu. Het ziet er niet rooskleurig uit en veel gezinnen wereldwijd staan er nu net zo voor als m’n opa en z’n gezin meer dan zestig jaar geleden. Onze economie ligt op haar sterfbed en we beleven allemaal haar laatste stuiptrekkingen. ‘The economy is dead, long live the economy’.

Nou dat denk ik toch niet. De tijd van het kille verstand en egoïstisch winstbejag, van het gulzig graaien, van het ongeremd produceren en consumeren legt eindelijk het loodje. Er is een verandering in aantocht. Steeds meer valt het me op dat mensen om me heen anders gaan denken…positiever. Ze laten zich niet meer leiden door falend Den Haag en de zelfverrijkende financiële instellingen maar gaan uit van hun eigen krachten. Ze bundelen de krachten.

Net zoals REM ooit zong: “This is the end of the world as we know it and I feel fine…”. De IK-economie is dood, lang leve de WIJ-economie!

Deel dit Artikel

• 
• 
• 

Over de Auteur

1 Reactie voor The economy is dead