Ook in Menterwolde is het Forum blijkbaar een ‘hot topic’. In Groningen wordt er vooral energie gestoken in het nu al uitgeven van het geld en dan pas kijken naar regels.

Het rijk betaalt niets zonder geld uit de kraan van de ondernemer. Subsidies moeten naar bedrijfsleven. Projecten moeten worden uitgevoerd door het bedrijfsleven. Als dit waarde en werkgelegenheid oplevert dan heeft de subsidie zijn nut.

Als een project, zoals het Forum, geen input van het bedrijfsleven wil hebben laat staan het bedrijfsleven hierin betrekt, dan wordt die subsidiepot inderdaad leeggetrokken maar dan voor eigendunk en glorie.

In de mindset van de forumbaronnen zal wat moeten veranderen of ze blijven de rest van hun, ondertussen beetje zielige, bestaan met een stigma zitten.

De financiering van het Groninger Forum is sterk afhankelijk van de EFRO subsidie. De gemeente groningen heeft hiervoor € 10 miljone aangevraagd en hiervan schijnt € 8.900.000 toegezegd. De Groningers moeten wethouder de Vries maar op zijn blauwe ogen geloven dat dit bedrag er inderdaad ook komt. Maar dit aangevraagde bedrag is werkelijk absurd hoog. Ik heb het eens vergeleken met toegekende bedragen in de regio West in een voorgaande EFRO periode. Het grootste project aldaar toegekend 7.500.000. Nu is West een aanzienlijk sterkere regio en er wonen natuurlijk ook veel meer mensen. Een project om de economie te stimuleren mamag naar verwachting ook hoger uitpakken dan een vergelijkbaar project in het noorden van het land. Maar dit is geenszins het geval: het aangevraagde bedrag inroningen ligt al 30% hoger dan het hoogst toegekende bedrag in de regio West.

Het Groninger Forum is krankjorum

De door jouw genoemde tekortkomingen van aanbodgestuurde productie zijn kenmerkend voor de hele quartaire sector. Dat is een sector die in 2000 2,3 miljoen mensen werk bood, 36 % van het BNP omvatte en voor 61% gefinancierd werd uit publieke middelen. In de VS is de collectieve sector een stukje kleiner, in systemen met staatskapitalisme groter, in de traditionele planeconomieën was hij minstens twee maal zo groot. Het is een vorm van productie die niet meer weg te denken is uit de geïndustrialiseerde samenlevingen, maar die als belangrijkste tekortkoming heeft dat de geld- en productiestromen via politieke processen en managementbeslissingen worden gestuurd. Ook binnen bedrijven worden veel beslissingen genomen op basis van interne normen en niet op grond van kostenoverwegingen. Daar is allemaal niks mis mee, maar het kan, zoals je terecht zegt, leiden tot verspilling.
Het zoeken is daarom naar mechanismen die de kostenefficiëntie in deze niet-commerciële sectoren vergroten. Soms kan dat via privatisering en marktwerking, mits de transactiekosten niet te hoog zijn. Soms worden de transactiekosten afgewenteld op de cliënten, wat ook weer kan resulteren in nieuwe vormen van verspilling. Soms denkt men via centrale sturing en aanbodbeperking de kosten te kunnen beperken, wat eveneens tot afwentelmechanismen kan leiden (vier formulieren per handeling). Soms zijn stringente vormen van rekeningcontrole en transparantie voldoende om het heen en weer geschuif van gelden te remmen, bijvoorbeeld in die gevallen waar het gebruik van subsidiegelden bevorderd wordt door ambtenaren die bevriende bedrijven aan extra klandizie willen helpen. Maar telkens blijft het volgens mij een pragmatische kwestie hoe de potentiële verspilling die per definitie door het subsidiestelsel in de hand wordt gewerkt, beperkt kan worden.
Trappen tegen het subsidiestelsel op zich is in mijn ogen een achterhaalde ideologische discussie, die democratische partijen naar beter aan de politieke buitenbeentjes kunnen overlaten.

Zijn de subsidie aanvragers hier werkelijk de boosdoeners? Je kunt ook zeggen: dat zijn partijen die subsidies een effectief onderdeel gemaakt hebben van hun businessmodel. Gewoon kansen pakken.
Mijn ervaring is dat er in de praktijk helemaal geen duidelijke voorwaarden worden gesteld. Wanneer je vraagt om de criteria waarop een aanvraag beoordeeld wordt hoor je vaak niks terug. En als de criteria niet duidelijk zijn, dan zorg je ervoor dat je zo veel mogelijk criteria addresseert… lijkt me logisch.
We hebben een overheid met heel veel macht, want geld, die nauwelijks duidelijk maakt aan burgers, dienstverleners en bedrijven wat ze wil, op basis waarvan ze dat wil, en hoe ze dat wil. De huidige campagne is illustratief. zelden zo weining inhoud gezien op de posters in de straat…

De subsidiegelden gaan binnenkort enorm slinken.

Eurpoees geld gaat binnenkort volop naar landen die van een financiele bankroet gered moeten worden.

Na de banken bailout komt de landen bailout en dat moet Europa ophoesten en de rijkgevulde subsidiepotten vinden de inflatiehond in de pot.