Op 3 maart jl hebben de ministers van Verkeer en Waterstaat en van VROM samen bekend gemaakt dat er geen bezwaren meer zijn tegen de verlenging van de start- en landingsbaan op Groningen Airport Eelde. Alle onderzoeksvragen, onder andere van de Raad van State in juni 2008, leveren een positief eindoordeel op. Zij hebben deze uitspraak op 3 maart gepubliceerd in de Staatscourant.

Het starten van een eigen bedrijf blijft in trek, ondanks de economische tegenwind. In 2009 werden in Noord-Nederland 9.513 nieuwe zelfstandige bedrijven opgericht. Op het eerste gezicht doet dat aantal nauwelijks onder voor dat van een jaar eerder. Toen waren het er bijna 9.593. Maar het cijfer van 2009 is enigszins geflatteerd doordat vorig jaar de nieuw gevestigde vrijeberoepsbeoefenaren voor het eerst in de telling zijn betrokken. Dat is een gevolg van een wijziging in de Handelsregisterwet.

Re-integratie is al jaren een veel besproken onderwerp binnen het publieke debat. Sceptici beroepen zich in deze discussies op debacles zoals die van vier miljoen in Oost-Groningen en het feit dat in veel gevallen werkzoekenden ook op eigen kracht een baan vinden. Voorstanders benadrukken de maatschappelijke functie die het vervult en het feit dat re-integratie de kloof tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt overbrugt. Beide partijen vallen terug op onderzoeken, waar het rendement van reïntegratietrajecten soms gunstig, en soms ongunstig uitvalt.

Vroeger was alles beter. Tenminste dat denken veel mensen in een bui van nostalgie. Of dat echt zo is maakt niet zoveel uit. Het is wel de moeite waard om van dat verleden goede ideeën over te houden. Eén daarvan is de ouderwetse 1% regeling. Elk bouwproject van de overheid kende deze regeling; 1% van de bouwkosten voor kunst.

Intuïtie en gevoel worden gelukkig steeds meer gezien als nuttig en waardevol. Ze zijn in mijn ogen een noodzakelijke medespeler van het alom geprezen denken. "Ik denk dus ik besta", schreef iemand ooit eens. De moeite waard om dat nog eens onder de loep te nemen en je af te vragen in welke zin dit alles invloed heeft op het welzijn van mensen en organisaties. Emotionele intelligentie is van levensbelang en de investering waard.

Social media zijn hot. Al maanden gonst het over twitter, facebook, linkedin, flickr, hyves, wave en sinds kort ook over buzz, het nieuwste social speeltje van Google. Een leger zelfbenoemde deskundigen papegaait elkaar onophoudelijk na hoe ondernemers optimaal gebruik kunnen maken van deze nieuwe media. Websites en blogs worden gevuld met artikelen waarin de nieuwste trends worden besproken en gratis adviezen worden uitgedeeld. 

Op 2de kerstdag eind vorig jaar vertrok ik samen met mijn vrouw naar Shanghai voor een korte vakantie van ruim een week. In Shanghai is veel te doen, geweldige stad die een razendsnelle ontwikkeling doormaakt. De World Expo 2010 is in aanbouw, prachtig om te zien hoe dat wordt gebouwd, met als missiestatement “Better City, Better Life”, en wordt in mei 2010 geopend.

Ook het onderwijs kent zo zijn markteconomische gebruiken. Hoe idealistisch de docent ook zegt te zijn, hij is net als alle andere werkenden een homo-economicus. Wie niet voldoende verdient gaat naar elders. De laatste jaren lijkt dat maar al te waar, immers wie wil er nu nog leraar worden.  

Tijdens een rustige vakantieweek midden in de winter op één van de Waddeneilanden is er alle tijd om een boek te lezen en dit keer was dat de Vastgoedfraude. In dat boek wordt op een haarfijne wijze uiteengezet hoe een groot aantal heren zich de afgelopen jaren op een ongeoorloofde wijze financieel hebben verrijkt. In het boek worden namen genoemd van een aantal personen die ik, in de tijd dat ikzelf actief was in de vastgoedwereld, regelmatig heb horen noemen en zij mij niet geheel onbekend zijn. Zo dwalen dan mijn gedachten af naar mijn eigen ervaringen en indrukken over de financiële wereld in ons land. Die gedachten werden alleen nog maar gevoed omdat juist in mijn vakantieweek de parlementaire commissie De Wit de verhoren deed in het kader van de kredietcrisis. Ik had dus alle tijd om de verhoren te bekijken van Nout Wellink,van Rijkman Groenink en van Wouter Bos. Dat alles brengt mij toch op de zeer ongemakkelijke gevoelens die ik heb over het feit dat de ethiek en integriteit in Nederland op een zeer bedenkelijk laag peil beginnen te komen.

Als mij iets van de marketing lessen op school is bijgebleven, is het wel de regel van Pareto. In de negentiende eeuw stelde de Italiaanse econoom Pareto dat 80% van al het vermogen in handen was van 20% van de bevolking. Deze regel vanuit marketing oogpunt: 80% van al je marketingdoelen, bereik je met inzet van 20% van je marketingmiddelen.